Print this page

Ιστορια

(0 votes)

Οι πρώτες αναφορές κατοίκησης στο νησί χρονολογούνται από το 1.300 π.Χ. Οι κάτοικοι αυτοί ήταν άποικοι Αχαιοί. Περί το 1000 π.Χ. φαίνεται ότι υπήρξε έντονη ανθρώπινη παρουσία στο νησί, όπως αποκαλύπτουν τα αρχαιολογικά ευρήματα. Για την επόμενη περίοδο μέχρι τον 8ο π.Χ. αιώνα δεν υπάρχει σχεδόν κανένα ευρημα.

Μετά την περίοδο αυτή, η ανθρώπινη παρουσία είναι συνεχής. Κατά τους ιστορικούς χρόνους, το νησί ήταν διαιρεμένο σε τέσσερις ανεξάρτητες πόλεις - κράτη: Την Πάλη, την Κράνη, τους Πρόννους και τη Σάμη. Κατά την περίοδο του πελοποννησιακού πολέμου (431 - 404 π.Χ.), και οι τέσσερις πόλεις - κράτη του νησιού ήταν σύμμαχοι της αρχαίας Αθήνας. Αργότερα, το 323 π.Χ. η Κεφαλονιά συμμαχεί με το βασιλιά της Μακεδονίας Φίλιππο σε μια συμμαχία που κράτησε σε όλη τη διάρκεια της βασιλείας του Φίλιππου και του γιου του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Το 198 π.Χ. το νησί καταλαμβάνεται από τους Ρωμαίους. Κατά τη βυζαντινή περίοδο η Κεφαλονιά ανήκε στην επαρχία της Αχαίας. Την περίοδο του βυζαντίου η Κεφαλονιά γνωρίζει ιδιαίτερη ακμή.

Στα χρόνια που ακολούθησαν το νησί καταλαμβάνουν οι Νορμανδοί αλλά και άλλοι επιδρομείς. Για μεγάλο διάστημα το νησί κατείχε η οικογένεια των Ορσίνι. Ακολουθεί κατάκτηση από τους τούρκους το 1485 που όμως διαρκεί μέχρι το 1504 διότι στο μεταξύ εμφανίζονται οι πανίσχυροι Ενετοί. Οι Ενετοί δίνουν προνόμια στους κατοίκους.

Το 1537 εμφανίζεται ο αρχιπειρατής Βαρβαρόσα που επιτίθεται στο νησί αφήνοντας πίσω του καταστροφές. Το 1636 γίνονται μεγάλοι σεισμοί στο νησί που προκαλούν πολλές απώλειες, ενώ το 1640 ξέσπασε εμφύλιος πόλεμος μέχρι το 1654 μεταξύ ευγενών και αγροτών.

Παρ' όλες τις αντίξοες συνθήκες και τις συχνές καταστροφές, το εμπόριο αλλά και ο πληθυσμός παρουσιάζουν συνεχή άνοδο. Από το 1715 και μετά η άλλοτε ισχυρή Βενετία, αρχίζει να παρακμάζει και να χάνει εδάφη στον ελληνικό χώρο. Το 1757 το Αργοστόλι γίνεται πρωτεύουσα του νησιού και η ενετική παρουσία αρχίζει να μειώνεται συνεχώς.

Το 1797 και για ένα σύντομο διάστημα δύο ετών εγκαθίστανται στο νησί Γάλλοι, μετά τη νίκη τους επί των Ενετών. Οι κάτοικοι όμως γρήγορα αρχίζουν να αντιπαθούν τους Γάλλους λόγω της υψηλής φορολογίας που επέβαλαν. Το 1799 ιδρύεται η «Πολιτεία των Ηνωμένων Επτανήσων» και στην κυβέρνηση του συμμετέχουν μόνο ευγενείς.

Το 1806 η Κεφαλονιά δίνεται για μια ακόμα φορά στους Γάλλους, που τη διατηρούν μέχρι το 1809. Το 1809 η Αγγλία καταλαμβάνει την Κεφαλονιά και αναλαμβάνει τη διοίκηση. Το 1815 τα Επτάνησα τέθηκαν υπό βρετανική προστασία και έλαβαν την ονομασία «Ηνωμένα Κράτη των Ιονίων Νήσων». Οι Άγγλοι διοικούν απολυταρχικά και οι εξεγέρσεις δεν λείπουν από το νησί.

Το 1830 άρχισε να καλλιεργείται η ιδέα της Ένωσης με την Ελλάδα από νέους Κεφαλονίτες που είχαν επιστρέψει από την Ευρώπη. Το έτος 1848 έγινε στάση των κατοίκων εναντίον των Άγγλων. Στη γέφυρα Δραπάνου στο Αργοστόλι έγινε σύγκρουση με τον αγγλικό στρατό. Από το έτος 1863 ασχολούνται με το «Επτανησιακόν Ζήτημα» οι μεγάλες Ευρωπαϊκές δυνάμεις και μετά από έντονη διπλωματική δραστηριότητα υπογράφεται επιτέλους η συνθήκη της Ένωσης της Επτανήσου με την Ελλάδα.

Από το 1863 η Κεφαλονιά αποτελεί τμήμα της Ελληνικής επικράτειας. Το 1867 το νησί πλήττεται από ισχυρούς σεισμούς και οι καταστροφές είναι μεγάλες. Κατά το 2ο παγκόσμιο πόλεμο γίνεται απόβαση Ιταλικών δυνάμεων στο νησί και κατοχή του. Αργότερα στο νησί αποβιβάζονται γερμανικές δυνάμεις, οι οποίες έρχονται σε σύρραξη με τους πρώην συμμάχους τους ιταλούς.

Αποκορύφωμα υπήρξε η σφαγή από τους γερμανούς πολλών ιταλών στρατιωτικών οι οποίοι είχαν παραδοθεί ειρηνικά και αφού αιχμαλωτίστηκαν εκτελέστηκαν. Η περίοδος της γερμανικής κατοχής του νησιού, αν και κράτησε μόλις ένα χρόνο, υπήρξε από τις χειρότερες στην πολυτάραχη ιστορία της Κεφαλονιάς. Οι δυνάμεις κατοχής αναχώρησαν από το νησί το Σεπτέμβριο του 1944.

Η επόμενη σκληρή δοκιμασία του νησιού ήταν τον Αύγουστο του 1953, όπου σε μια μεγάλη σειρά σεισμών (113 δονήσεις), το νησί ισοπεδώθηκε. Η καταστροφή ήταν τόση που πολλές πόλεις και χωριά χρειάστηκε να ξαναχτιστούν σχεδόν από την αρχή.

Στα χρόνια που ακολούθησαν, το νησί άρχισε να γνωρίζει την τουριστική ανάπτυξη. Δημιουργήθηκαν μεγάλες μονάδες, με σύγχρονες προδιαγραφές, και ο τουρισμός άρχισε να συνεισφέρει στην οικονομία του νησιού. Η ανάπτυξη αυτή συνεχίζεται, και σήμερα το νησί θεωρείται από τους καλύτερους προορισμούς διακοπών στην Ελλάδα.